DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> مثال نقض باشیم ! - در گلوی من ابر کوچکیست...


مثال نقض باشیم !

اینکه آدمها ، به اندازه ی کمبودهایشان بقیه را آزار میدهند ، یک فرضیه است. و اینکه فکر نکنیم اگر ما با بقیه کاری نداشته باشیم ، آنها هم با ما کاری نخاهند داشت ، یک فرضیه ی دیگر.

اینکه ما وسط این فرضیه ها زندگی میکنیم ، واقعیت زندگی ماست. هر فرضیه ایی توی یک قسمتی از زندگی آدم اثبات یا رد میشود.

حالا اگر من بخاهم پیش فرضم را بگذارم روی اینکه یک نفری که من را آزار داده حتمن کمبودی دارد ! خب اشتباه است. دیگه عالم و آدم که کمبود دار نیستند و من پرفکت ! که همه من باب کمبودهایشان یک کاری بکنند که آزار محسوب شود ، ولی بخشی از آدمها هستند که واقعن یک مشکلی دارند ، یک دردی که مثلن بعد از دوسال بی خبری ، اس ام اس میزنند که " خیلی اخلاقت گنده ! میدونستی؟"

ینی نه اینکه من اخلاقم گند نباشه ، خب لابد بوده به نظر اون ، ولی حالا واقعن چه دردی دوا شد ازش که ورداش اینو فرستاد واسه من؟

جز اینکه روزمو بدتر از چیزی که بود، کرد؟ جز اینکه منو به چالش کشید که فک کنم دقیقن چند درصد گنده اخلاقم و دقیقن چه برخوردی داشتم باهاش که باید حالا ورداره همچین چیزی برا من اس ام اس کنه؟

میخام بگم همینجوری دهنمونو وا نکنیم یه چیزی بگیم. همینجوری اس ام اس ننویسیم واسه یکی .  چون بعضی وختا با این حرف زدنامون به اثبات فرضیه ها کمک میکنیم.

چیزه خوبیم نیس. اینکه هی به دور و وریامون ثابت کنیم که او ! یس ! من کمبود دارم ! که همینجوری بی خود و بی جهت به تو میگم گند اخلاق!

بعدشم اینکه فک نکنیم اگه به یکی ثابت کردیم کمبود داریم / یا به دلیل کمبود داشتنمان یک نفری به چالش " شِیم آن یو، بی هِیو " و این برنامه ها دعوت کردیم ، چیزهای بهتری در انتظارمان خواهد بود. نه . اصلن. هیچ کس بیشتر از یک مدت زمان مشخص به رابطه اش با یک آدم کمبود دار ادامه نمی دهد و هیچ کس هم به خاطر کامنت یک نفر از خلق جهان ، در صدد تبدیل شدن به چیزی که وی میپسندد تلاش نخاهد کرد.

فرضیه ی بهتری هست که میگوید سرمان توی کار خودمان باشد و برویم خود را باشیم ، تا اوری بادی هپی باشد .

+ عکس نوشت :
وختی میمیری ، خودت سختیی حس نمی کنی ، سختیش واسه بقیس .
دقیقن مث وختی که احمقی !

   + نازنین ; ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱٠/٢٩
comment تو بِبار()