DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> یکم بیشتر دقت میکردی برنامه ی بهتری میساختی! - در گلوی من ابر کوچکیست...


یکم بیشتر دقت میکردی برنامه ی بهتری میساختی!

امروز غروب داشت یه مستند نشون میداد در مورد سگ و نگهداریش تو خونه و معضلاتش و چراهاش. من خودم عاشقه سگم. ینی اصن عاشق حیووناییم که میفهمن. مث سگ.گربه ، دلفین ، نهنگ ، کلاغ ، طوطی و.... خب سگ از همشون باحال تره. خیلی خوبه. اصن یکی از سوالات کلیدی من در روز محشر از خداوند این خاهد بود که بار الها! چرا سوسک با این قیافه ی زشت و چندشناک و با این به شدت بی مصرف بودنش حتا مکروه! هم نیست اما سگ با این همه وفا و صفا و هوش و بر و رو باید نجس باشه؟؟

بعد در طول این برنامه ی آسیب شناسانه! دقیقن سه هزار و پونصد بار آقای نَرِیشِن ! فرمودن کسایی که سگ میارن نگه میدارن به دلیل افسردگی خودشونه! چون توانایی ارتباط برقرار کردن با آدما رو ندارن به حیوونا پناه میبرن! چون می ترسن تو برقراری رابطه به خصوص با جنس مخالف! شکست بخورن میرن با سگ هم نشین میشن و ...

بعد گفت سگا یه روز میمیرن! آدمایی که سگ دارن بعد از مرگ سگشون اصن عزادار و دلتنگ میشن! گفت سگ احساسات آدمو درک نمی کنه که! آدما فک می کنن اونا میفهمن! آدم بهتره وختی داغ داره یا حتا شاده یک گونه ی انسانی رو در آغوش بگیره تا تبادل احساسات صورت بگیره.

و از این حرفا.

بعد نه که من تت تاثیره این حرفا باشما! نه! من فقط به خاطره سگای گوگولیی که نشون میداد هی داشتم نگا میکردم. اما از یه جایی به بعد ، ینی از دفه ی هزارمی که داشت نگه داری سگو به افسردگی ربط میداد حرصم گرفت. نه که بگم مخالفما نه! اصن من خودم افسردم! تنهام! ترجیحمم اینه که تنها باشم. حتا اگه تنهایی عرضه نداشته باشم برم واسه خودم یه جف جوراب بخرم! بازم دوس دارم تنها باشم. از آدما هم خوشم نمیاد زیاد. ینی عاشقشون نیستم. منم اگه دین و مذهب و شریعت و مامانم اجازه میدادن الان سیصدتا سگ میاوردم تو خونمون. اما نمی شه. ولی من تهه دلم سگا رو ، حیوونا رو بیشتر از آدما دوس دارم. ولی اینکه یکی هی بگه آره همه ی کسایی که سگ دارن دچار مشکلات روحین خیلی به نظرم حرفه چرتیه. چون خیلی از کسایی که مشکل روحی دارن ، متاسفانه امکان اینو ندارن که سگ داشته باشن!

نه واقعن ینی الان هرکی از سگ نگهداری می کنه افسرده و تنها و شکست عشقی خوردس؟ یا بدتر ، هرکی سگ داره میخاد بگه من مذهب و سنت و ایرانو دوس ندارم من خارجیم؟ من اجنبی پرستم؟ به خدا اصن اینجوری نیس.

آره من خودم میدونم خیلی زشته که من همش میگم من حیوونا رو به آدما ترجیح میدم .من از آدما خوشم نمیاد و هر چیزه آنتی هیومن دیگه ای ! اما واقعن یه بخشیش واقعیه خب. وختی من آدمای دور و برمو نمی تونم دوس داشته باشم. وختی آدمای دور و بر من وخت ندارن. وختی خیلی چیزا ، خیلی کَسای مهم تر از من براشون هست. وختی حتا نمی شه باهاشون حرف زد. وختی می تونن با حرفاشون برنجونن با کاراشون بترسونن . وختی من اینهمه احساس تنهایی میکنم. وختی میدونم حتا اگر بهترینم باشم (بر فرض محاله محاله محال) بازم بیش از 20 درصد احتمالش هست که طرفم منو بذاره وبره ، وختی میدونم هر رابطه ای رو که با یک هیومن شرو کنم 50 درصدش فقط منم و اون 50 درصدش می تونه آن چنان منو داغون کنه که حتا از جا بلند شدنم سه ماه طول بکشه ،  وختی من میدونم ، میبینم ، وختی من دیدم ، حس کردم ، تنهایی رو ، بی تفاوتی آدما رو ، بدی هاشونو ، دل شکستناشونو ،خب ملومه که من ترجیح میدم یه سگ داشته باشم.

ملومه که من سگمو خیلی دوست خواهم داشت. ملومه که اگه بمیره من براش گریه میکنم.اصن ضجه میزنم. غذا نمی خورم. ملومه که دلتنگش میشم. چون من آدمم. چون آدما همشون اینطوری نیستن که فقط بخان محبت دریافت کنن. بعضیا می تونن محبت هم بکنن. و حیوونا محبتو میفهمن. سگ میفهمه. دم تکون دادنه سگ نیست که نشون میده می فهمه. همین گاهی فقط نشستن و نگاه کردنشه که میگه میفهمه.

اصن دلم میخاست برم امروز به اون آقای نریشن بگم عزیزم تو خودت تا حالا کسی رو دوس داشتی ؟ بعد اون ولت کرده؟ تا حالا یه کسیو با تمامه تمامه قلبت دوس داشتی و اون میدونسته و به پشم هم حسابت نکرده؟ تا حالا شده از درد فقط رفتن یه آدم 24 ساعت یکریز اشک از چشمش بیاد؟ با تیکه های دلت؟ تا حالا شده حتا بعد سه سال وختی بهش فک کنی قلبت بخاد وایسه و قفسه سینت سنگین بشه ؟ تا حالا شده ؟ شده واسه این که خفه نشی مث ماهی بیرون از آب افتاده با دهن نفسای گنده گنده بکشی؟ تا حالا شده بهترین دوستت آنچنان رنگ عوض کنه که نشناسیش؟ تا حالا شده وختی خودت داری از استرس و از نگرانی میمیری یه آدمای دیگه ای باشن که با کمال میل استرستو صد برابر کنن؟ تا حالا شده همه بفهمن یه چیزی شده ، اونی که از همه بهت نزدیک تره حتا به روی خودشم نیاره؟

میخاستم برم بهش بگم آقای نریشن عزیز! همه ی آدما این شانسو ندارن که وختی خوشحالن یا ناراحت یه گونه ی انسانی دور و برشون باشه تا بغلشون کنه و تبادل احساسات انسانی صورت بگیره. همه ی آدمام انقدر که تو فک میکنی آدم نیستن که براشون مهم باشه تو الان خوشحالی یا ناراحت . آدما الان حتا وخت ندارن حرف همو گوش کنن. حرف همو بخونن. آدما الان هیچ احترامی برای هم ، برای احساس هم برای افکار هم قائل نیستن. آدما الان ترجیح میدن به جای فک کردن به هم به راحتی همو حذف کنن. نرن. نبینن. تا فراموش کنن. آدما الان همو بهتر که اصن پیش هم نباشن.

آقای نریشن عزیز! ولی تو یه سگو یه بار که ببینی ، یه بار که بوی تن تو رو حس کنه ، یه بار ، فقط یه بار ، دیگه واسه همیشه تو رو میشناسه. دیگه وختی تو باشی پارس نمی کنه. آدما الان از سگم کمترن واسه هم. هزار بار میبیننت بعد وختی به کارشون نیای به راحتی نامرئی میشی. کافیه دلشون از جای دیگه پر باشه که پاچه ی تو رو بگیرن. حتا اگه با هم بزگ شده باشین.

آره آقای نریشن ! سگا ممکنه مو شون بریزه ، آب دهن و جیششون هزارتا بیماری داشته باشه اما کسی خیلی متاثر نمی شه از اینکه از جیش و آب دهنه یه سگ مریض بشه ، بستری شه ، حتا بمیره ! اما هزارتا آدم هستن که از قلب مریض از فکر مریض از روح مریض آدمای دور و برشون دق میکنن. هیچکسم به هیجاش حساب نمی کنه. مردنه از ترشحات پست و کثیف یه سگ انقدی آدمو نمی سوزونه که دق کردن از خودخواهی آدما.

شما که این همه زحمت دادین به خودتون درباره ی سگا و مضرات نگه داریشون تو آپارتمان و خیابون و خطرات بلقوه ی فرهنگیی که با ورودشون به خانواده های ایرانی ، میارن تحقیق کردین و نظریه دادین و متن نوشتین و خوندین دستتون درد نکنه. ولی کاش از اون آقای روانپزشکتون که میگف آدمایی هستن که به خاطر از دست دادن سگشون انقد غصه میخورن که احتیاج به درمان جدی و حتا بستری شدن پیدا میکنن ، میپرسیدین اونوخ چه جوریه که این آدما ، چون یه چیزی رو که دوس داشتن از دست دادن و حالا براش غصه دار و عزادارن ، باعث تعجبن ، اما اونایی که میان خداد تومن پول میدن تا قصه ی شلوار دوتا شدنه شریکشونو واست تریف کنن عواطفشون آسیب دیده و اصلنم خنده دار نیستنو احتیاج به هر کمکی دارن تا به زندگی برگردن و دوباره این لوپ بدبختی رو شرو کنن تا یه جای دیگه یه کسه دیگه قضای حاجت کنه تو روح و روانشون.

عزیزم فرق  هست بین مایی که سگ دوس داریم با شمایی فک میکنی هر نوزادی که متولد میشه موید اینه که خدا هنوز امیدشو به انسان از دست نداده ! فرقشم اینه که سگا همیشه بالای چارتا توله میارن. پس خدام امیدش به سگا بیشتره. چون احتمال 4 قولو زایی 1 به 729 هزاره تو آدما!

 *من خودمم یکی از همون آدمای معلوم الحالیم که تو متن بهشون اشاره کردم. منم خودم بیمارم. خودخاهم. لجبازم.سنگ دلم. منم خودم مایه ی تاسف بشریتم.

 

   + ; ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/۱٦
comment تو بِبار()